Ideale tester is een boer met verstand
Dikke boeken zijn geschreven over hoe het testtraject het efficiëntst ingericht kan worden, waar de focus moet liggen en welke technieken het beste toegepast kunnen worden. Vervolgens worden er heel veel cursussen aan gekoppeld om ons als tester nog beter te laten presteren in de praktijk.
Nou daar gaan we dan, de theorie inclusief de certificaten hebben we op zak, de intake overleeft en met het zweet in de handen op weg naar de nieuwe zeer uitdagende opdracht. Bij binnenkomst stellen we, nadat we eerst een bakkie hebben gedronken, als tester uiteraard de vraag: heeft u voor mij de systeemdocumentatie en een overzicht van het systeemlandschap zodat ik me kan inlezen? Binnen het uur na onze aankomst zijn we een illusie armer. Het antwoord dat we krijgen Tja..er is wel documentatie maar deze is niet up-to-date niet alle functionaliteiten zijn beschreven gevolgd door een groot en vaag aantal oorzaken waarom dit niet het geval is.
Om zicht te krijgen op het traject en wat de verwachtingen zijn wordt het goedgekeurde Testplan doorgenomen, wat achteraf een ‘copy-en-paste’ actie blijkt te zijn van de vorige release. Ook de testware is niet gestructureerd gedocumenteerd waardoor deze moeilijk te plaatsen is in het grote geheel en waarvan de testscripts door iemand zonder materiekennis niet uit te voeren zijn.
Daar zitten we dan met onze theoretische kennis en behaalde certificaten. Wederom komt het er op neer dat er gekeken dient te worden hoe het testtraject op een pragmatische wijze ingevuld kan worden aangezien we te laat zijn aangehaakt en de deadline vaststaat. Om toch te streven naar een kwalitatief goed systeem moeten keuzes gemaakt worden ten aanzien van de strategie en vastlegging. Keuzes die weliswaar gegrond worden door de theorie maar waarbij specifiek naar de situatie gekeken dient te worden.
Er wordt dus van ons als tester verwacht flexibel te zijn, pragmatisch en pro-actief om zo het ontwikkelde systeem op het kwalitatieve niveau te brengen waardoor het geaccepteerd wordt door de klant. Daarnaast wordt van je verwacht om parallel hieraan een verbetertraject uit te voeren zodat de organisatie op het gewenste testniveau komt .
Het is meer regel dan uitzondering dat er aanspraak gedaan moet worden op het boerenverstand van de Tester. Als Tester moet je het leuk vinden om met de voeten in de modder te staan, goed te luisteren naar de weerberichten om zo in de juiste seizoenen te zaaien en te oogsten en op de perfecte momenten kunstmest toe te voegen om er meer uit te halen dan in eerste instantie wordt verwacht.
De combinatie van het boerenleven en de theorie achter testen zorgt ervoor dat iedere organisatie op de juiste wijze wordt geholpen in het realiseren van kwaliteit.

Geschreven door Marcel van Eekeren
Trackback from your site.

Comments (3)
yvonne
| #
hoe zit het met de boerinnen?
Reply
Kees
| #
Leuk artikel, en herkenbaar. Volgens mij is het ook mens eigen om voordat een klus daadwerkelijk geklaard is al weer druk bezig te zijn met nieuwe mooie ambities. Zeker als er altijd sprake is van enige mate van sub-optimalisatie.
Aan de testprofessional dus de nobele verantwoordelijkheid om met voeten in modder en tegen de stroom waarborgen te creëren dat (meestal op de valreep) ook de laatste lootjes voldoende aandacht krijgen.
Nix mis mee, lijkt me
Reply
Ron Stapper
| #
Marcel, net als vroegerÖ helder en nuchter. En de grap is er eigenlijk niet, want het bijna altijd zo, steeds oppervlakkige struktuur en uitgedacht, je krabt wat en er blijft weinig over en weer komt de improvisatie en de andere talenten van de individuele tester er bij kijken. Ook maar goed voor ons, zo is het werk altijd wel uitdagend en afwisselend.
Reply